676 keer bekeken

Villard de Honnecourt en Graindelavoix

  • donderdag 19 februari 2015 @ 23:15
    #1

    37dce7917c2fbc5535d4ce849263e457.jpgDeze hadden we nog te goed: het derde deel van de Graindelavoix-trilogie rond de 13de-eeuwse kathedralenbouwer Villard de Honnecourt. Dit keer duiken de zangers in een manuscript met meerstemmige motetten uit dezelfde streek als de kathedralenbouwer. Bevreemdende muziek is dit: je hoort voortdurend verschillende teksten door elkaar, als in een machine waarvan de onderdelen weinig met elkaar te maken hebben.


    Geen zuivere klanken, blank en opgepoetst – zoals kathedralen er vandaag uitzien. Niet monumentaal, star naar de hemel starend – zoals men kathedralen lang heeft begrepen. Kleiner en duisterder; meer een zoektocht dan een resultaat. Muziek met handen en voeten die, zoals op het coverbeeld, sporen in het zand tekenen.


    De uitgebreide recensies van de vorige twee CD's,  Confréries (volume 2) en  Ossuaires (volume 1), van de trilogie 'Villard de Honnecourt: Métier, memories and travels of a 13th-century cathedral builder', vind je op de club Musica Antiqua.  


    Over de tekenaar, Villard de Honnecourt is niets bekend behalve enkele summiere biografische elementen die bijna toevallig her en der in zijn schetsboek voorkomen. Die bleken echter wel voldoende om een muzikaal netwerk te construeren dat een soort historisch-klimatologische klankband kan vormen bij de tekeningen. De eerste fase van het project concentreerde zich op dit netwerk van Villard de Honnecourt en werd historisch en musicologisch uitgewerkt.


    Alles wat we over Villard de Honnecourt weten, is dat hij de auteur is van een klein boekje, het zogenaamde Carnet, een portfolio met schetsen, tekeningen, schema’s, symbolen die te maken hebben met het dertiende-eeuwse bouwbedrijf in Picardië, Noord-Frankrijk. Recent onderzoek weerlegt de hardnekkige mythe dat Villard een groot bouwheer zou geweest zijn en de architect van enkele belangrijke gotische kathedralen.


    Wellicht was hij veeleer een man van verschillende stielen en interesses, een artiest in de breedste zin van het woord, die ongetwijfeld in opdracht van een werkgever — vermoedelijk de bisschop of het kapittel van de kathedraal van Cambrai — een soort logboek bijhield van zijn prospectie. Verschillende analyses van zijn tekeningen wijzen op de technische mankementen, de architecturale fouten, het niet functioneren van machines, het hermetisme van figuren en dieren. Dit verzwakt het beeld van Villard als ingenieur maar niet als artiest. Wel integendeel. Het maakt het mogelijk zijn schetsboek als een soort ‘carnet du désir’ te lezen en te bekijken, een soort technische pendant van het poëtische verlangen van de Franse trouvèretraditie.


    042cf475606539915bb6936157e1a11d.jpg604028e9adf88768eb60995e7f8d6bc8.jpg

    Gewijzigd op 2015-02-19 23:19:08