1206 keer bekeken

lezing lochem + symposium

  • zondag 24 januari 2016 @ 22:38
    #12
    reactie op (#11) antonius_

    Ik worstel en kom vast een keer boven ;-)

  • zondag 24 januari 2016 @ 14:54
    #11
    reactie op (#10) bernard-de-clairvaux

    Waarde Abt,

    In het item van 15 november 2013 op de Kloosterclub was sprake van de panter als christelijk (Christus) icoon ( past is de gedachte van de vier roofdieren van de Messiaanse vrede van Jesaja).De takken zouden dan doornenkronen kunnen zijn en dus deel van de voorstelling zijn.

    In de zoektocht mag je de takken niet loslaten. Als Popper zul je moeten falsificeren: moeten aantonen dat het geen Panter is; geen christus-icoon is.

    Ben je al geheld naar een profane voorstelling dan zul je moeten aantonen dat het geen profane voorstelling is.

    Dat voorkomt tunnelconclusies.  

    Zie uit naar je verdere bevindingen,

     

    onderschrift.jpg

  • zondag 24 januari 2016 @ 13:02
    #10
    reactie op (#9) antonius_

    Intussen is jullie mijn worsteling met het takkendier genoegzaam bekend en probeer ik voldoende hard te maken dat het gaat om een panter, of beter gezegd: de legendarische pantera. Dat is niet de reële panter (die nog lang niet iedereen kende in Europa) maar de mytische versie van dat beest, die allerlei bijzondere eigenschap werd toegedicht. Hij is in alle middeleeuwse bestiaria vertegenwoordigd, maar lijkt tot 1400 zelden op een echte panter en draagt soms zelfs hoorns. De panter werd met name in verband gebracht met de wederopstanding van Christus. Het dier zou namelijk na zijn maaltijd 3 dagen slapen en vervolgens met een luide kreet wakker worden. Alle dieren zouden op de weldadige geur van zijn adem afkomen, behalve de draak of slang. Dat boze dier sloeg op de vlucht. Dit verhaal vertoont parallellen met het Paasverhaal: de maaltijd is het laatste avondmaal, het ontwaken is de wederopstanding en de dieren zijn de gelovigen die de woorden van Christus willen volgen. De panter "verdient" dus een warm plekje tussen andere Christus-symbolen zoals het hert en de eenhoorn.

    Deze week sprak ik Aartje, die me ineens verraste met de mededeling dat in het Jagdteppich van Kloster Wienhausen, naast eenhoorn en hert, een panter wordt herkend. Hierbij het plaatje en let vooral op de 3de rij. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat elders dit dier wordt geidentifeerd als een leeuw, dus ik ben nog op zoek naar meer onderbouwing:

    De kleuren zijn in het echt véél mooier, maar ik kon geen ander plaatje vinden, dat ik kan knippen en plakken. Voor de combinatie van Panter en Pasen vond ik overigens een ander mooi voorbeeld. Hierbij een panter die staat vermeld in de marges van een Paasgezang uit ca 1420:

    De logica van de panter komt zo steeds meer boven drijven, alleen....die takken! Sommige mensen (ook specialisten) zeggen dat het gewoon een boom 'op de achtergrond' is, waardoor het dier via de takken beter bevestigd kon worden aan de rand. De oorspronkelijke kleuren kunnen dan het verschil tussen dier en boom hebben verduidelijkt. Andere mensen (waarinder ikzelf en ook meerdere specialisten) zeggen, dat de takken wel bij het dier moeten horen. Ook buiten de scenes heeft het dier namelijk takken op zijn hoofd. Daarnaast hadden ook andere oplossingen bedacht kunnen worden voor de bevestiging.

    Jullie hebben de overwegingen allemaal al een keer gehoord. Maar nu komt een spannende gedacht: stel nou, dat ik de takken 'loslaat' en accepteer dat ze dienden als bevestiging? Dan heb ik een dier dat nagenoeg 100% voldoet aan de panter en heb ik geen problemen meer met de takken. Dan is het raadsel dus echt opgelost.

    Dat het takkendier vervolgens ook nog eens 'acteert' in scenes die afkomstig lijken uit de Panthère d'Amours, maakt het allemaal nog bijzonderder. Zo bijzonder, dat ik wel moet waken voor tunnelvisie...
     

  • zaterdag 23 januari 2016 @ 17:33
    #9
    reactie op (#7) Calamandja

    een of andere richting: het centrale thema van het oeuvre van Jeroen Bosch: kiest men de goede weg of de verkeerde weg.

     

    onderschrift.jpg

  • vrijdag 22 januari 2016 @ 16:19
    #8
    reactie op (#7) Calamandja

    Ik begrijp dat 3 juni inmiddels in je agenda staat ;-)

  • vrijdag 22 januari 2016 @ 14:21
    #7
    reactie op (#4) bernard-de-clairvaux

    Ik had geen andere keuze, het stond van bij de geboorte in de sterren geschreven dat ik mij zou ontwikkelen in mijn werk. Nou, achteruitkijken heeft geen zin, je bent gedreven door iets onbepaalds in je genen dat je vooruitstuwt in één of andere richting. Maar ik stap normaliter in vervroegd pensioen in 2016, een soort overgangsmaatregel voor ouderen zoals ik, dus aftellen is begonnen. En het laatste jaar is een mentaal afscheid nemen een jaar lang, uitbollen heet dat. 

  • vrijdag 22 januari 2016 @ 12:02
    #6
    reactie op (#5) antonius_

    Aha, dat zijn de betere plannen. Vergeet niet de steden Wismar en Stralsund. Ben er helaas nog niet geweest, maar zijn wat overzichtelijker dan Rostock. Ook de kloosterkerk van Bad Doberan moet op de route:

    http://www.muenster-doberan.de/index.php?id=26

    En vanzelfsprekend een goede voorbereiding met:

    http://www.amazon.de/Die-Hanse-Rolf-Hammel-Kiesow/dp/3806225729/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1453460432&sr=8-1&keywords=die+hanse+theiss

  • vrijdag 22 januari 2016 @ 11:54
    #5
    reactie op (#1) bernard-de-clairvaux

    "De Hanze" past me precies. Onze zomervakantie gaat oostwaarts (we waren al in Rugen en Lubeck) en wilden via

    Recklinghausen ( Ikoon-museum) in wat etappes naar Hanzestad Rostock en via wat etappes terug.

     

    onderschrift.jpg

  • vrijdag 22 januari 2016 @ 09:23
    #4
    reactie op (#3) Calamandja

    Ojee, je raakt bij mij een filosofische snaar. Ik las een tijdje geleden een artikel over 'zingeving' en daarbij was de centrale boodschap: leef je leven in de breedte. Als je elke keer lineair vooruit kijkt naar 'straks' verlies je tijd en inspiratie in het heden. Dat inzicht deed me beseffen dat ik eigenlijk best goed bezig ben. Mijn werkzame leven is wat rommelig en lijkt meer op een steengroeve dan een carriere. De rest van mijn leven vul ik aardig breed in met allerlei culturele toestanden, boeken recenseren, volleybal, hardlopen, pizza-eten met vrienden en natuurlijk ook de familiaire gezelligheid. Als ik pas na mijn 67ste dit soort dingen zou mogen doen, was ik al lang onder een trein gesprongen. Het symposium is ook weer zo'n project dat niet alleen mijn eigen behoeftes invult, maar ook weer anderen plezier oplevert. Daar stond ik eerst niet eens bij stil! Het zijn bescheiden dingen, maar het maakt bij elkaar dat ik me toch wel een volwaardig mens voel. Ik nodig elke bijna-pensionado uit om vooral nu al de leuke dingen te doen...bijvoorbeeld op 3 juni in Zutphen!

  • donderdag 21 januari 2016 @ 23:29
    #3
    reactie op (#1) bernard-de-clairvaux

    Ik verlang al tot ik op pensioen ben, zodat ik vrijelijk en onbevangen naar al die symposia, tentoonstellingen, uiteenzettingen kan komen kijken en luisteren. Aftellen is begonnen.