1448 keer bekeken

Eindejaarsboeken...

  • maandag 23 december 2019 @ 22:09
    #25
    reactie op (#24) bernard-de-clairvaux

    Ik heb het met je te doen. Verplicht boeken over Siena bestellen. 

    Klik hier om naar de website te gaan
  • maandag 23 december 2019 @ 18:29
    #24
    reactie op (#23) bernard-de-clairvaux

    Vandaag 3 boeken besteld over Siena...maarja, het moet.

  • maandag 23 december 2019 @ 09:54
    #23
    reactie op (#22) Calamandja

    Ik was bij de presentatie deze week! De schrijver was ooit spreker op...etc. Kon het weerstaan, want het is wel taaie kost al die boekhoudkundige informatie uit archieven. Men heeft zeker zijn best gedaan om het verhaal 'aan te kleden', maar ik weet intussen wel dat het lastig is om echt leven te blazen in zo'n onderwerp.

  • maandag 23 december 2019 @ 09:04
    #22
    reactie op (#20) Calamandja

    En op de valreep van jaareinde vonden we nog dit boek in onze mailbox voor mensen uit o.a. Zutphen...

    Stedelijke macht tussen overvloed en stagnatie
    Stadsfinanciën, sociaal-politieke structuren en economie in het hertogdom Gelre, ca. 1350-1550 

    Rudolf A.A. Bosch

    582 pagina's - 49 euro 

    Deze studie richt zich op de ontwikkeling van de stedelijke financiën in het hertogdom Gelre tussen circa 1350 en 1550. Daarmee wil de auteur meer inzicht bieden in de processen van continuïteit en verandering in de stedelijke financiële instituties en de politieke economie in een regio die sinds het begin van de vijftiende eeuw over haar economische hoogtepunt heen lijkt te zijn geweest. Aan de hand van een analyse van de stadsfinanciën van Arnhem en Zutphen wordt de samenhang tussen politiek, economie en de ontwikkeling van de lokale overheidsfinanciën in laatmiddeleeuws Gelre onderzocht. Hierin speelden sociaal-politieke verhoudingen, niet alleen binnen de individuele steden tussen stadsbestuur en burgerij, maar ook de machtsverhoudingen tussen de Gelderse graven en hertogen enerzijds en hun steden anderzijds een belangrijke rol. Dit onderzoek draagt nieuwe bouwstenen aan voor de regionaal-vergelijkende bestudering van de economische en financieel-institutionele geschiedenis van de Nederlanden.

    inkijkexemplaar

  • donderdag 19 december 2019 @ 19:35
    #21
    reactie op (#20) Calamandja

    Ik heb 2 boeken van Van Houtert mogen recenseren en ik vond ze altijd zeer ok. Weliswaar hervertellingen van de grote lijnen, maar zonder meer goed gedaan. Hooguit...de titels. Die vind ik altijd wat knullig. Misschien merk je dan toch dat het een kleine uitgeverij is en dat de finesse wat ontbreekt.

  • donderdag 19 december 2019 @ 15:20
    #20

    Deze week was ik in boekhandel Fnac in Brussel en ontdekte er nog volgende boeken die hier niet aan bod zijn gekomen:

    Liefde in de middeleeuwen - De kerk waakt in de slaapkamer. Cas van Houtert; 336 pagina's - 22,50 euro.

    De uitgevrij zegt er het volgende over:

    "De geschiedenis van de liefde in de middeleeuwen lijkt doorgaans te bizar om waar te zijn. Waar de kerk het voor het zeggen had, zaten vrouwen én seksualiteit in de verdomhoek. De vrouw was immers de draagster van de erfzonde en als zodanig de bron van veel, zo niet al het kwaad. Seksualiteit werd als het gevaarlijkste wapen van de duivel beschouwd. Om het gevaar te bezweren, betrok de kerk de wacht in de slaapkamer. Zij vaardigde regels uit over de mate waarin en de manier waarop gehuwden met elkaar mochten verkeren. Pas toen het met angst en beven tegemoet geziene jaar duizend rimpelloos was verlopen, trad een zekere ontspanning in. Het huwelijk werd niet langer als een noodzakelijk kwaad maar als een heilbrengend sacrament gezien. Maar het zou nog eeuwen duren voor de liefde van haar ketenen bevrijd werd. 

    Nooit eerder is de geschiedenis van de liefde in de middeleeuwen zo gedetailleerd en gedocumenteerd uit de doeken gedaan als in dit boek. De pen van Cas van Houtert staat ook dit keer garant voor een boeiende en meeslepende presentatie.

    Het boek bevat een 16 pagina's tellend kleurkatern met illustraties. Ook doorheen het boek zijn illustraties geplaatst."

    Cas van Houtert kennen we hier op de club van de boeken "Het weergaloze bestaan van keizer Frederik II 1194-1250" en "Middeleeuwers tussen hoop en vrees"

     

    Een tweede recent boek is : 1349 - Hoe de Zwarte Dood Vlaanderen en Europa veranderde; Joren Vermeersch; 248 blz. 22,50 euro. 

    De krant De Standaard schreef er het volgende over:

    ‘Slachtoffers werden met doodsverachting verzorgd’
    De pest sloeg hard toe in Brugge in 1349, harder dan tot nu toe werd aangenomen. Dat schrijft auteur Joren Vermeersch in een nieuw boek op basis van recente archiefvondsten. ‘De priesters en verpleegkundigen van toen verdienen een monument’, vindt de man.

    VAN ONZE MEDEWERKER KOEN THEUNS

    BRUGGE ‘Wanneer één besmette persoon sterft, is het zo dat allen die hem zien, hem bezoeken of op een andere manier iets van hem met zich meenemen, of hem naar zijn begraafplaats dragen, hem meteen in de dood achternagaan. Zonder dat er iets aan te doen valt.’
    Die onheilspellende waarschuwing staat te lezen in een brief van een naaste medewerker van de paus aan de Brugse Sint-Donaaskerk uit april 1349, enkele maanden voordat de pest ook in Vlaanderen zou uitbarsten.

    Paniek

    ‘De paniek die toen ook in Brugge is ontstaan, moet enorm zijn geweest. Een ramp waarvan oorzaak noch oplossing bekend is’, zegt historicus Joren Vermeersch. Met de vraag hoe je daar als maatschappij mee omgaat, trok hij langs archieven. Zijn bevindingen pende hij neer in 1349: Hoe de Zwarte Dood Vlaanderen en Europa veranderde.
    Van de brief, waarvan een kopie bewaard is in het bisschoppelijk archief in Brugge, zou niets gelogen blijken. In de nazomer van hetzelfde jaar lagen de straten van Bruges la Morte bezaaid met rottende lijken.
    ‘Bij gebrek aan expliciete bronnen werd lange tijd aangenomen dat in Vlaanderen de pest, waaraan zowat een derde van de Europese bevolking overleed, minder hard had toegeslagen.’
    ‘Maar het tegendeel blijkt duidelijk uit een brief van Lodewijk Van Maele waarin hij de toestemming vraagt om buiten de stadsmuren een massagraf aan te leggen van omgerekend wel zes voetbalvelden groot.’
     
    Hoge dodentol

    Ook andere bronnen wijzen op een hoge dodentol. ‘Uit de kronieken van de Sint-Donaaskerk blijkt bijvoorbeeld dat er geen priesters genoeg waren om alle parochies te bedienen’, aldus Vermeersch.
    Zo moesten onder meer Sint-Kruis, Blankenberge, Dudzele en Loppem allen in de maand september op zoek naar een nieuwe parochiepriester.
     
    Nieuwe wereld

    In Vlaanderen woedde de pest het hardst tussen augustus en oktober. Wie er niet aan stierf, kwam daarna in een nieuwe wereld terecht.
    ‘Mensen zagen de kans om zich te verbeteren en trokken leegstaande huizen in of zagen hun kans schoon om bij een andere werkgever aan de slag te gaan, tegen betere voorwaarden. Dat was voordien ondenkbaar.’
    ‘Wat me uit het opzoekingswerk is bijgebleven, is hoe de ramp zowel het slechtste als het beste in mensen naar boven haalde’, zegt de historicus nog.
    ‘Het slechtste, want velen hielden de joden verantwoordelijk voor de uitbraak en joegen hen de dood in. Anderzijds ben ik zwaar onder de indruk van de inzet van priesters, die met ware doodsverachting bleven doorgaan met de ziekenzalvingen hoewel ze goed wisten dat ze er zelf aan zouden sterven.’
     
    Plichtbewust

    ‘Op dezelfde manier verdwenen hele personeelsbestanden van Ter Potterie en het Sint-Janshospitaal aan de ziekte, omdat zusters en broeders plichtbewust de zieken bleven verzorgen.’
    ‘Ik zie mijn boek als een eerbetoon aan die vergeten helden, maar eigenlijk zou een echt monument of een gedenkplaat aan Ter Potterie en Sint-Jan niet misstaan’, vindt Joren Vermeersch.

    Gewijzigd op 2019-12-19 15:21:13
  • vrijdag 13 december 2019 @ 09:34
    #18
    reactie op (#16) Calamandja

    Jazeker, weer interessante boeken op de longlist. Enne...mogelijk komt Margaretha van C. ook voorbij in Zutphen.

  • donderdag 12 december 2019 @ 18:26
    #17
    reactie op (#16) Calamandja
    Violet Moller - De zeven steden.
    Een reis door duizend jaar geschiedenis:
    hoe ideeën uit de oudheid ons bereikten. 
    geïllustreerd - 320 bladz. 

    Op onze bouwersdag ontdekte ik het boek "Zeven Steden" tijdens ons kort bezoek aan een Utrechtse boekhandel. Ik besef dat dit boek wat buiten de krijtlijnen valt maar bij lezing van een recensie blijkt mij dat een interessant boek te zijn. En zaten de middeleeuwers niet op de schouders van de reuzen van de Oudheid? De recensie op stretto.be luidt als volgt:

    “De zeven steden” (“The Map of Knowledge”) laat zien hoe het denken van Byzantijnse, islamitische en Europese wetenschappers zich heeft ontwikkeld tussen de klassieke oudheid en de renaissance, een periode die van groot belang was voor ons huidig denken. We volgen de belangrijkste ideeën, die de basis vormden van de hedendaagse geneeskunde, wiskunde en astronomie, op een spannende reis, voortgedreven door een onverzadigbare nieuwsgierigheid naar de wereld. Subliem! 

    Violet Moller neemt u mee naar het zesde eeuws Alexandrië en het negende-eeuws Bagdad, naar het islamitisch Córdoba en het katholiek Toledo, naar Salerno’s middeleeuwse, medische school, (in Salerno stond nl. één van de oudste universiteiten van Europa, de Schola Medica Salernitana, één van de belangrijkste bronnen van medische kennis tijdens de middeleeuwen),  Palermo, de hoofdstad van Sicilië met een levendige mix van culturen, en uiteindelijk naar Venetië, waar de drukpersen geometrie mogelijk maakten en zorgden dat de enorme hoeveelheid geschriften over het sterrenstelsel en de geneeskunde nog meer en beter werden verspreid.

    Violet Moller volgt de epische reis door zeven steden en meer dan duizend jaar van de ideeën van drie van de grootste wetenschappers uit de oudheid, de wiskundige en “vader van de meetkunde”, Euclides, die in zijn boek “De Elementen”, de eigenschappen van geometrische vormen en gehele getallen afleidde uit een verzameling axioma’s, de Grieks/Romeinse arts, Claudius Galenus (129-199) uit Pergamon (het huidige Bergama in Turkije), de man van de vier lichaamssappen of humores, en de astroloog, astronoom, geograaf, wiskundige en muziektheoreticus, Claudius Ptolemaeus (87-na 150) (foto). 

    Daarin volgen we hen van het zesde-eeuws Alexandrië tot het negende-eeuws Bagdad, van moslim Cordoba tot katholiek Toledo, van de middeleeuwse, medische school van Salerno tot Palermo, tot Venetië. Daar verspreidden de drukpersen van de handelsstad de geometrie van Euclides, het sterrenstelsel van Ptolemaeus en Galenus’ uitgebreide verzameling geschriften over medicijnen, nog verder. Bij het traceren van deze fragiele verbintenissen van kennis van eeuw tot eeuw, van oost naar west en van noord naar zuid, onthult Moller ook het web van verbindingen tussen de islamitische wereld en het christendom, verbindingen die astronomie, wiskunde en geneeskunde van het begin af aan transformeren.

    In opeenvolgende hoofdstukken wordt het accent steeds op een andere stad gelegd. Het verhaal begint in Alexandrië, waar gekeken wordt wanneer en hoe de teksten zijn geschreven. “Van daar uit”, zo lezen we, “hebben ze zich een weg gevonden naar het oostelijke deel van het Middellandse Zeegebied, Syrië en Constantinopel. Daar zijn ze tot de 9de eeuw gebleven, toen geleerden uit de nieuwe stad Bagdad, de hoofdstad van het uitgestrekt islamitisch rijk, erop afkwamen om ze in het Arabisch te vertalen en de erin vervatte ideeën te gebruiken als fundament voor hun eigen wetenschappelijke ontdekkingen. 

    Bagdad was na de oudheid het eerste centrum van wetenschappelijke kennis, en in de loop der jaren heeft de stad andere steden in de Arabische wereld geïnspireerd om ook bibliotheken te bouwen en geld ter beschikking te stellen voor de wetenschap. De belangrijkste daarvan was Córdoba, in het zuiden van wat nu Spanje is. Die stad werd geregeerd door de dynastie der Umayyaden. Dankzij hun steun konden de werken van Euclides, Ptolemaeus en Galenus worden bestudeerd en werden hun inzichten door generaties wetenschappers kritisch bekeken en bijgesteld.  Van Córdoba vonden die opvattingen hun weg naar andere steden in Spanje”. Toen de christelijke reconquista begon, werd Toledo een belangrijk centrum waar teksten werden vertaald. Vanuit Toledo kwamen ze ook in de westelijke christelijke wereld terecht.

    “Dat was de hoofdroute”, zo vervolgt de auteur, “die de teksten volgden, maar er waren in de middeleeuwen nog andere plaatsen waar antiek Griekenland, de Arabische wereld en de westerse cultuur met elkaar in contact kwamen. Salerno, in het zuiden van Italië, was een plek waar medische teksten uit Noord-Afrika terechtkwamen (in het Arabisch, maar afkomstig van Galenus) en werden vertaald in het Latijn. Daardoor werd Salerno eeuwenlang een centrum van medische kennis en speelde het een grote rol bij de verspreiding daarvan. 

    In Palermo namen Ptolemaeus en Euclides de plaats in die Galenus in Salerno had, want hier werden handschriften van ‘De Elementen’ en ‘De Almagest’ rechtstreeks uit het Grieks in het Latijn vertaald, zonder de omweg via het Arabisch, in de hoop dat dit een nauwkeuriger tekst zou opleveren. De drie divergerende strengen kwamen weer bij elkaar in Venetië, waar in de eerste helft van de 15de eeuw, manuscripten bij de drukpers arriveerden om voor het eerst gedrukt te worden”.

    We maken een uitgebreide reis door de middeleeuwen en zoomen in op een bepaald tijdstip op een bepaalde plaats om erachter te komen hoe en waarom wetenschappelijke ideeën werden doorgegeven, al dan niet in gewijzigde vorm. “Door deze manier van werken”, schrijft Moller, “worden de traditionele grenzen van het westers historisch narratief verlegd, omdat er nu ook aandacht is voor de belangrijke bijdrage van de moslimwereld en de middeleeuwse christelijke geleerden. Daardoor wordt het millennium tussen ‘de Romeinen’ en ‘de renaissance’, opgevuld. Deze aanpak maakt het mogelijk om ook naar elementen van andere culturen te kijken die geleidelijk zijn opgenomen in de canon van onze wiskundige, astronomische en medische kennis. Een voorbeeld zijn het Hindoe-Arabisch getallen- en positiestelsel, oorspronkelijk afkomstig uit India, dat via de moslimwereld tot ons is gekomenen en overal ter wereld wordt gebruikt”.

    Levendig verteld en met een oogverblindend aantal boeiende personages, is het boek een nauwkeurige, suggestieve, genuanceerde en levendige weergave van ons gemeenschappelijk, intellectueel erfgoed. Haar duizelingwekkend reisverslag geeft een genuanceerd en dynamisch beeld van ons gemeenschappelijk intellectueel erfgoed. Dit is een schitterend onderzoek naar hoe kennis over astronomie, wiskunde en geneeskunde sinds de oudheid is blijven bestaan. Een fantastisch debuut van een talentvolle jonge auteur, een boek dat leest als een avonturenroman.” (Peter Frankopan, auteur van “De zijderoutes”).  “The Map of Knowledge” werd vertaald door Pon Ruiter en Theo Schoemaker.

    Een aanrader volgens mij.

    Gewijzigd op 2019-12-12 18:27:02
  • donderdag 12 december 2019 @ 18:10
    #16

    In het Kortrijkse begijnhof (met standbeeld van Johanna van Constantinopel) heeft de auteur van het boek "Johanna en Margaretha: Gravinnen van Vlaanderen en prinsessen van Constantinopel" een introductie gegeven van het levensverhaal van de twee gravinnen.

    Het is wel een aandoenlijk verhaal van 2 kinderen die vroeg in hun jeugd een grote verantwoordelijkheid krijgen. En wat ik leerde is dat deze twee prinsesjes de bekende Eleonara van Aquitanië als oma hadden. Hun moeder Marie de Champagne was immers een dochter van haar. Ze worden, althns bij ons in Vlaanderen 'van Constantinopel' genoemd omdat hun vader eigenlijk mislukte op zijn kruistocht naar het Heilige Land en niet verder raakte dan Constantinopel. Hij had namelijk boten besteld in Venetië voor zijn kruistocht doch de kist met het nodige geld, die via boot diende aan te komen uit Vlaanderen, kwam nooit aan. Desalniettemin kreeg hij toch de bestelde boten in zijn bezit doch de botenbouwer of de Doge van Venetië vroeg als wederdienst de verovering van de grootste concurrent namelijk de stad Zadar aan de overkant van de Adriatische zee. Vervolgens moest o.a. in Constantinopel een pro-Veneiaanse kezier worden aangesteld ; de stad werd bestormd en geplunderd en omdat de Doge van Venetië de keizerskroon weigerde werd aldus Boudewijn IX, graaf van Vlaanderen die tevens Boudewijn VI, graaf van Henegouwen was, aangesteld als Boudewijn I Keizer van Constantinopel.

    De stad Kortrijk voelt zich zo verbonden met Johanna en Margaretha van Constantinopel dat ze beslist heeft om het boek dit jaar als relatiegeschenk aan te wenden.

    Intussen ligt het boek al in mijn kast te wachten om gelezen te worden. 

    Ik was enkele weken geleden in de stad Sint-Niklaas en ontdekte in het stadhuis enorme grote wandschilderijen met de portreten van Johanna en Margaretha. Ze zijn dus geliefd in Vlaanderen.

    En als bouwer herinneren jullie misschien nog de volgende wandschilderij van Boudewijn die afscheid neemt van zijn vrouw Marie de Champagne en zijn dochter Johanna. Zijn echtgenote kon niet mee op kruistocht want ze was in verwachting van haar tweede kind dat later Margaretha zou genoemd worden. 

     

    Gewijzigd op 2019-12-13 00:33:26
  • dinsdag 15 oktober 2019 @ 15:50
    #14

    Eindelijk vertaald in het Nederlands, een kanjer van een boek van 440 pagina's, over de stad Brugge, een middeleeuws metropool 850-1550. Past ook mooi onder de kerstboom, kost wel bijna 50 euro.

    Jan Dumolyn en een collectief academici bogen zich tien jaar lang over diverse aspecten van Brugge tijdens de middeleeuwen. Een huzarenwerk dat wereldwijd weerklank kreeg. Sinds de uitgave van dit stevige, Engelse werk 'Medieval Bruges' in 2018, was de vraag naar een vertaling groot. Eindelijk is het dan ook zover. Begin oktober is er eindelijk een Nederlandse uitgave van "Brugge, een middeleeuwse metropool" voor het grote publiek.
     
    Nooit eerder verscheen er zo’n een volledige geschiedenis van Brugge. In de middeleeuwen was Brugge een krachtige, levendige en verleidelijke plek die zich in het hart van de economische macht in Europa nestelde. Ze verbond de handel van de Middellandse Zee met die van het Noorden. Tegen het einde van de vijftiende eeuw heerste er een ongekende creativiteit met een bloeiende luxe-industrie: lederwaren, bont, verluchte manuscripten, wandtapijten, goudsmederijen, incunabelen en beroemde schilderijen voerden als label ‘gemaakt in Brugge’.
     
    Jan Dumolyn en Andrew Brown brachten voor dit ambitieuze boek 24 auteurs uit binnen- en buitenland bijeen, allemaal specialisten binnen hun specifieke vakgebied. Ze tonen hoe complex de middeleeuwse samenleving was geordend. Ze focussen daarbij niet alleen op Brugge en de brede landelijke omgeving, maar vergelijken de ontwikkelingen in Brugge met steden als Genua, Venetië, Parijs en Londen. Alle afbeeldingen in dit boek komen uit Brugse musea, bibliotheken of archieven. Brugge, een middeleeuwse metropool 850-1550 toont een schatkamer vol kostbaarheden.