1926 keer bekeken

Eindejaarsboeken...

  • maandag 16 september 2019 @ 14:02
    #7
    reactie op (#6) Marjoke

    Dat viel me toentertijd ook op aan de Tudors: onnodige veranderingen in de echte geschiedenis, die echt geen toegevoegde waarde hadden voor het verhaal dat toch wel interessant/spannend was.

  • zondag 15 september 2019 @ 15:15
    #6
    reactie op (#5) Calamandja

    Het nadeel van d serie, is dat ze nogal ruim Met de tijdlijn en de plaats van bepaalde personen op de tijdlijn omgaan.

      De aanval op Parijs is heeft veel later plaatsgevonden. Dat was meer tijdens Karel III. Judith die in die Siri in Engeland rond loopt, was in werkelijkheid maar heel kort en heel erg jong daar aanwezig. En ze was zeker niet de moeder van Alfred.

     En Alfred kompas op de troon na de dood van al zijn oudere broers dat waren ook wel wat meer dan 1

    Ook de Graaf van Parijs, Hugo  Caped wordt de vrije mee omgegaan. Die wordt in de serie vermoord door de koning, maar in werkelijkheid wordt hij de volgende koning.

    Wel is het een bijzondere en hele nieuwe , frisse kijk op de Vikingen. Ook wel een bloederige

    Klik hier om naar de website te gaan
  • zaterdag 14 september 2019 @ 19:15
    #5
    reactie op (#3) bernard-de-clairvaux
    Luit van der Tuuk - LOF en LASTER
    Vrouwen in de vroege middeleeuwen
    Pagina's: 320 - 21,99 euro
    Publicatiedatum: 24-09-2019

    Luit van der Tuuk is interessant omdat het over de vroeg-middeleeuwse geschiedenis gaat en over die vroege periode is er niet zoveel verschenen. Via de uitgeverij kwam ik op zijn website GJALLAR terecht, over Noormannen in de Lage Landen en daar las ik dat de legendarische Deense warlord Ragnarr Loðbrókk, de hoofdfiguur waarrond alles draait in de serie Vikings (serie die door Dries Tys wordt aangeraden, wegens relatief historisch correct wat uitgebeelde cultuur betreft), zowaar voor het eerst opduikt als hij in onze streek van Karel de Kale de cella Torhout (Turholt) in West-Vlaanderen ontvangt, zowaar het geboortedorp van mijn schoondochter. Asjemenou. Over die Vikingen in België en Nederland moet ik dus iets lezen. Naast die website over de Noormanen heeft hij ook een website over Dorestad: Dorestad onthuld; ook zeer de moeite waard.

     

    Wat zijn nieuwste boek betreft, daarover lees je het volgende op de webstek van Omniboek:

    Over middeleeuwse vrouwen zijn veel minder bronnen te vinden dan over mannen. Desalniettemin maakt Luit van der Tuuk in 'Lof en laster' duidelijk dat vroegmiddeleeuwse vrouwen veerkrachtig, vindingrijk en bekwaam waren. Bovendien waren ze in staat (politieke) macht, kennis en creativiteit buiten de huiselijke sfeer uit te oefenen. Van der Tuuk reconstrueert in dit boek de levens van adelijke en gewone vrouwen. Op basis van archeologisch bewijs en geschreven bronnen ontstaat het beeld van krachtige vrouwen, in een periode waarin de macht van de kerk voortdurend toenam.

     

    Bedankt voor de boekentips, laat die lange winteravonden maar komen...

  • zaterdag 14 september 2019 @ 18:48
    #4
    reactie op (#3) bernard-de-clairvaux
    Herman Pleij - Oefeningen in genot
    Liefde en lust in de late middeleeuwen
    464 pagina’s - 29,99 euro (vanaf 1/1/2020)

    Dat dikke boek met mooie kaft van Pleij zou wel mooi ogen onder de kerstboom, eilaas is het verschijnen slechts in 2020 gepland. Als onderwerp leunt het misschien deels aan bij zijn boek 'Dromen van Cocagne - middeleeuwse fantasieen over het volmaakte leven'. Hij moet toch al lang bezig zijn met dit boek of onderwerp. Hij gaf daarover al in 2014, 5 jaar geleden dus, een interview in het Historisch Dagblad 2/2014:

    INTERVIEW: Herman Pleij over seks in de Middeleeuwen - 'Middeleeuwse literatuur maakte seks bespreekbaar'
    Door: Mirjam Janssen

    Voor lust, genot en plezier werd in de Middeleeuwen ernstig gewaarschuwd. Volgens theologen leidden ze tot een verminderde zelfbeheersing en daar kon de duivel van profiteren, want juist op momenten van zwakte wist hij mensen in zijn greep te krijgen. Wie geen enkel risico wilde nemen, had zich te houden aan een wurgende hoeveelheid voorschriften en regels.

    Niet verwonderlijk dus dat de gelovigen daar voortdurend tegen zondigden. Over deze tegenstelling tussen voorschrift en praktijk spreekt Herman Pleij, emeritus hoogleraar historische Nederlandse letterkunde, op 7 februari in Amsterdam tijdens een collegedag over de Middeleeuwen van Historisch Nieuwsblad.

    Niet zwemmen, niet lachen
    Op het eerste gezicht mocht de middeleeuwse mens niets. ‘In alles school de duivel,’ vertelt Pleij. ‘Zonnebaden bijvoorbeeld was al kwalijk. In het gedicht Van den Vos Reynaerde wordt beschreven dat het dier in de zon zit – voor het middeleeuwse publiek was zo meteen duidelijk dat de vos niet deugde. Ook zwemmen kon niet door de beugel. Lachen was evenmin toegestaan, want de slappe lach is ook een vorm van controleverlies. Je mocht alleen voorzichtig glimlachen.’

    Over het gebruik van kleuren ontspon zich een hele discussie. ‘Een deel van de geestelijken bepleitte ingetogen, ongekleurde kleding. Als God had gewild dat mensen fleurige kleren droegen had hij immers wel voor gekleurde schapen gezorgd. Daar tegenover stond een beweging die in kleur juist de essentie van de schepping zag. Aan deze groep danken we het kleurgebruik in de kerken als de gebrandschilderde ramen. Maar de ingetogen zwarte of witte kleding die we nu nog dragen bij belangrijke gebeurtenissen is tot de eerste stroming te herleiden.’
     
    Uitsterven

    Veel gevaarlijker nog vonden theologen seks en erotiek. ‘Seks mocht alleen in het kader van de voortplanting. Maar niet op feest- en heiligendagen, en niet op vrijdag – die dag was Christus gekruisigd – en op zondag – de dag des heren. Mensen die met elkaar naar bed wilden, werden geacht tabellen te raadplegen waarin stond wat de toegestane dagen waren.’ Toch liep het niet zo’n vaart, zegt Pleij. ‘Als de middeleeuwers deze voorschriften strikt hadden opgevolgd was de mensheid uitgestorven. In die tijd was de kloof tussen voorschrift en praktijk veel groter dan tegenwoordig.’

    Vanaf de veertiende eeuw kwam een tegenbeweging op die vond dat je ook van het aardse leven mocht genieten. ‘In de literatuur blijkt dat uit De Roman van de Roos, waarin de erotiek wordt verheerlijkt. En ook binnen de kerk vonden sommigen dat de mens mocht genieten en zich verblijden.

    Die stroming wees op het Hooglied, een van de boeken van het Oude Testament, dat ongelooflijk erotisch is. Er werd natuurlijk gezegd dat je dat boek niet letterlijk moest nemen, maar het bleef een worsteling. In de Late Middeleeuwen werd de volmaaktheid van de schepping ook gezien in de eenwording van twee lichamen.’

    Omgekeerde wereld
    Schrijvers experimenteerden met dit soort ideeën. ‘Ik heb me veel beziggehouden met literatuur, waarin de omgekeerde wereld werd beschreven. De gewone mensen worden daarin belachelijk gemaakt. Ze zuipen, vreten, doen in het openbaar hun behoefte en stampen ongecontroleerd in het rond. Dat is een manier voor de elite om zich te profileren, om te laten zien dat zij weet hoe het wél hoort.

    Maar deze benadering leent zich ook om over seks te praten. Zo kon de elite haar eigen normen bevestigen. En tegelijk kon ze het eens lekker over seks hebben, want dit soort teksten gaat geen detail uit de weg. Alle standjes en mogelijkheden worden uitgelegd, maar door ze toe te schrijven aan onbeschaafde boeren en boerinnen blijven de auteurs buiten schot.’

    Pleij werkt aan een grote studie over deze vuilschrijverij. Tijdens zijn lezing laat hij alvast aan de hand van voorbeelden zien hoe middeleeuwers de literatuur gebruikten om lust en genot toch te rechtvaardigen.

    Gewijzigd op 2019-09-14 18:49:41
  • woensdag 11 september 2019 @ 10:16
    #3

    Er komt een nieuw boek van Herman Pleij. De laatste jaren vooral op de babbeltoer, maar dit belooft weer wat te worden (even door deze pdf bladeren):

    https://uitgeverijprometheus.nl/wp-content/uploads/2015/09/Non-fictie-N19.pdf

    Ook interessant: Luit van der Tuuk blijft maar doorschrijven, waarschijnlijk omdat de vernieuwing van zijn Museum Dorestat zoveel vertraging heeft opgelopen. Hij is één van de weinigen die over de vroege middeleeuwen schrijft en heeft weer een mooi thema te pakken:

    https://www.omniboek.nl/boek/lof-en-laster/

    Uitgeverij Omniboek is sowieso goed bezig met veel recente/nieuwe uitgaven over oudheid en middeleeuwen.

    Gewijzigd op 2019-09-11 10:22:13
  • woensdag 04 september 2019 @ 15:42
    #1
     

    Na "Karel de Grote" en "Clovis" heeft Raoul Bauer al een nieuw boek klaar, binnenkort verkrijgbaar in de winkel.

    Historicus Raoul Bauer neemt ons in "Niet meer blaffen naar de maan" mee naar de vroege middeleeuwen en toont dat de wondere wereld van de middeleeuwer gevuld was met magische gebeurtenissen, godsvruchtige vereringen én wetenschappelijke inzichten.
     
    Bauer stelt zichzelf vragen als: zijn er tussen wetenschap, geloof en magie waterdichte schotten te plaatsen? Is er een verschil tussen een wonderbaarlijk mirakel en een te mijden toverkunstje? Is de rede enkel te vinden in de wetenschap of speelt die ook een rol in religie en magie? Hoe stond de kerk tegenover wetenschappelijke bevindingen?
     
    Hij vindt de antwoorden onder meer in de geschriften van de grote wetenschappers uit die tijd. We leren Isidorus van Sevilla kennen die een encyclopedie schrijft die eeuwenlang gebruikt wordt. Beda Venerabilis, dé wetenschapper bij uitstek van de achtste eeuw, onderzoekt mirakels, berekent de paasdatum en denkt na over het fenomeen van de getijden. Via de Karolingische renaissance komt Gerbert van Aurillac aan het woord, de paus-wiskundige van het "merkwaardige" jaar 1000.

    Raoul Bauer
    NIET MEER BLAFFEN NAAR DE MAAN 

    Religie, magie en wetenschap in de vroege middeleeuwen
    Pagina's: 256 - Prijs: € 25,-

    Naar verwachting leverbaar vanaf 03-10-2019

    Gewijzigd op 2019-09-04 15:45:25