238 keer bekeken

Mary Beard: Twaalf Keizers

  • woensdag 29 december 2021 @ 11:03
    #2
    reactie op (#1) bernard-de-clairvaux

    Dank voor het plaatsen, dat boek heb ik volledig over het hoofd gezien.
    Een boek over (beeldvorming over) Romeinse keizers past op het eerste zicht misschien eerder op een club over de oudheid, maar schreef iemand niet dat de middeleeuwers dwergen waren op de schouders van reuzen (van de oudheid)? Krijtlijnen zijn geen messen, en vervagen in de tijd...

    PS Op YouTube vind je zes lezingen van Mary Beard over dit onderwerp: Mary Beard: The Twelve Caesars

    Gewijzigd op 2021-12-29 11:24:39
  • woensdag 29 december 2021 @ 10:15
    #1

    Waar ga ik nou een recensie plaatsen van het boek Twaalf Keizers van Mary Beard? Deze bekende Britse classica neemt de Romeinse beeldtaal als uitgangspunt, maar behandelt daarbij voorbeelden uit de renaissance, barok en negentiende eeuw. Ik was aangenaam verrast door het hoofdstuk over Keizerskamer in het Gonzagapaleis in Mantua. Daar liep ik deze zomer nog enigszins versuft doorheen, weliswaar bewust van de verloren grandeur, maar onwetend over het lot van de verdwenen Titiaans. Beard vertelt aanstekelijk over de stichtelijke symboliek van deze kamer, gericht op de eerste Gonzaga die zich hertog mocht noemen. Nauwelijks 100 jaar later wordt de boedel verkocht aan koning Karel I van Engeland. De Gonzaga's waren aan lager wal geraakt en Karel meende zijn absulitistische ambities te moeten bevestigen met de 11 (geen 12) keizers van Titiaan. Hij begreep hun lessen echter niet helemaal en verloor vervolgens zijn hoofd. De Titiaans werden vervolgens als bulkboedel verkocht aan het Spaanse hof, waar ze later verloren gingen in een paleisbrand. Roem is vergankelijk en hoogmoed komt voor de val. Dat kon je allemaal leren van de keizers...en de kunstwerken die voor en over hun gemaakt werden. Hierbij mijn recensie:

    Het Romeinse verleden spreekt nog steeds tot de verbeelding en ongemerkt wordt onze visuele cultuur nog steeds beïnvloed door de artistieke erfenis van dit wereldrijk. Deze fascinatie begon in de renaissance toen zowel kunstenaars als heersers zich graag lieten inspireren door de beeldtaal van de Romeinen. De portretbustes van de eerste twaalf keizers stonden daarbij vaak centraal. Het heldhaftig of laaghartig gedrag van deze keizers bood stichtelijke lessen voor de elite, die helaas niet altijd ter harte werden genomen. Dit boek biedt een verkenning langs allerlei kunstobjecten en hun oorspronkelijke en vooral dynamische betekenis. Historische vergissingen en bewuste vervalsingen liggen soms dicht bij elkaar en staan garant voor verrassende en soms hilarische anekdotes. Door de vele personages en verloren objecten lijkt de lezer af en toe beland in een historische detective, waarin de schrijfster telkens met interessante plotwendingen op de proppen komt. Aanstekelijk geschreven en rijk geïllustreerde uitgave, met noten en literatuuroverzicht.